Texto e imaxes do alumnado participante.
O pasado mércores 15 de abril, os alumnos e alumnas de 3º e 4º da ESO do colexio Salesianos Ourense calzamos as botas para vivir unha experiencia inesquecible. Como parte do noso proxecto Erasmus+ «Unindo Culturas, Preservando a Natureza», realizamos unha ruta de sendeirismo duns sete quilómetros polo Parque Natural de Hohes Venn-Eifel. Este lugar é un espazo natural único situado xusto na fronteira entre Bélxica e Alemaña, e o noso obxectivo era explorar a súa biodiversidade e entender por que é tan importante para o medio ambiente europeo. Para todos nós, foi unha xornada na que puidemos conectar directamente coa natureza mentres compartiamos camiño cos nosos compañeiros alemáns.
Durante todo o traxecto acompañounos o profesor Mr. Jahnke, do colexio Inda Gymnasium, quen nos axudou a «ler» a paisaxe que tiñamos ante os nosos ollos. Grazas ás súas explicacións, comprendemos que o que estabamos pisando é o resultado de miles de anos de historia, remontándose á última Idade de Xeo. Aprendemos que o frío extremo e a humidade daquela época impediron que as plantas se descompuxesen ao morrer, dando lugar ás turbeiras. Fascinounos descubrir que este solo esponxoso funciona como un xigantesco almacén de carbono e que, en realidade, as turbeiras son como un arquivo histórico onde a natureza gardou os seus segredos durante milenios.
A medida que avanzabamos, decatámonos de que a paisaxe non se parecía en nada aos bosques aos que estamos acostumados en Galicia. Atopámonos nunha contorna aberta, cunha vexetación baixa e zonas que cambiaban de cor segundo a humidade. Alí coñecemos ao verdadeiro protagonista do parque: o musgo Sphagnum. Puidemos ver como actúa como unha gran esponxa capaz de reter moitísima auga. Ademais, sorprendeunos saber que, ao ser un solo tan ácido e pobre en nutrientes, as plantas tiveron que buscarse a vida de formas moi curiosas. De feito, vimos plantas carnívoras que, ao non atopar alimento na terra, teñen que capturar pequenos insectos para sobrevivir.
A fauna do parque tamén nos deixou pegada. Aínda que é o fogar de cervos, corzos e xabarís, estes adoitan ser moi tímidos, pero puidemos ver probas claras de que estaban alí. Detivémonos a observar os grandes rastros de terra removida que os xabarís deixaran ao buscar comida. Un dos momentos máis especiais foi cando Mr. Jahnke nos pediu que gardásemos cinco minutos de silencio absoluto. No medio desa calma, puidemos escoitar o canto das aves e o zunido de insectos como a libélula das turbeiras. Foi entón cando entendemos que o son é a forma en que estes animais se comunican e marcan o seu territorio nun lugar tan aberto e, ás veces, cheo de néboa.
Para non danar este ecosistema tan fráxil e evitar afundirnos nas zonas pantanosas, camiñamos sobre unhas pasarelas de madeira que percorren o parque. Esta excursión foi moito máis que unha clase de bioloxía ao aire libre; foi unha oportunidade de convivir e aprender xuntos, superando as fronteiras grazas ao idioma e ao respecto común polo planeta. Ao rematar, regresamos cansos pero moi contentos, convencidos de que a protección de lugares tan especiais como Hohes Venn-Eifel está nas nosas mans e que, como mozos e mozas, somos os encargados de asegurar o seu futuro.
Comentarios do alumnado:
Alicia Pérez: “Máis alá dos datos científicos, quedamos co valor da colaboración. Ver aos 22 alumnos compartindo impresións en varios idiomas mentres observabamos un microscopio o percorriamos as pasarelas de madeira, lembrounos que a protección do medio ambiente non entende de fronteiras.
Esta saída non só foi unha clase de bioloxía ao aire libre, senón unha oportunidade para entender que somos parte dun ecosistema global que debemos coidar entre todos.”
Alessandra Eiras: “La experiencia no solo fue educativa, sino también muy enriquecedora a nivel personal. El contacto directo con la naturaleza permitió al alumnado reflexionar sobre la importancia de conservar los espacios protegidos,como este, mientras disfrutaban del entorno natural y fortalecían la convivencia en grupo.”
Gabriel Rodríguez Pinal: “Esta esperiencia axudou ao alumnado a aprender sobre este ecosistema mentres disfrutaban da natureza.”
María Voces: “La experiencia en el Hohen Venn ha sido el ejemplo perfecto de lo que busca el proyecto ‘’Uniendo culturas, preservando la naturaleza’’. Al compartir aprendizaje y esfuerzo con nuestros compañeros alemanes, demostramos que estamos unidos para proteger ecosistemas como el que hemos visitado y que el futuro de su preservación está en nuestras manos.”
Noa Atrio: “La excursión por las pasarelas de madera del Hohes Venn fue una lección práctica y divertida sobre la fragilidad y la historia biológica de la región. Gracias a las explicaciones técnicas, pudimos entender que este espacio no es solo un paraje natural, sino un ecosistema clave que ha preservado rastros del pasado glacial y que sigue cumpliendo una función ecológica esencial en la actualidad.”
